Həzrəti Hüseyn "əqidə" üçün, Yezid "qəbilə" üçün savaşmışdı. Rəsulullahın "Anam atam sənə fəda olsun" dediyi iki adamdan biri olan Saad b. Əbu Vaqqasın oğlu və Yezidin Həzrəti Hüseynin üzərinə saldığı ordunun komandiri Ömər b. Saad "qənimət" üçün savaşırdı.

Məryəmin oğlu İsa… 16 ayədə anasına istinadən anılar İsa. O zikr edildikcə, Məryəm də zikr edilər. İnsanlığa bir mesaj verər, Allah. Qadınlığın dəyərini qaldırar, qadını xor görən topluluqda. Qadını alçaldan kişilərin İsalara «ata» ola bilməyəcəklərini bəyan edər. Sizə rəğmən İsalar doğular deyər, hər dəfə «Məryəm oğlu İsa» deyişi ilə.

Biz insanıq. Sevməyə, sevilməyə möhtacıq. Ac qalarıq, susuz yaşayarıq, sevgisizsə anındaca «ölərik». Bəlkə bədənimiz yaşayar, yaşayırmış kimi görünər, amma ruhumuz ölər.
Bütün pisliklər sevgisizlikdən doğar. Sevilmədiyimizi düşündüyümüz an qatil olarıq. Birinin ümidini «öldürər», birinin arzularına «qıyarıq». Birinin ən son «sevgisini» əlindən alıb onun dünyasının ən zalım qatilinə çevrilərik.

Ağıl, hər insanda fərqli, hər insanda müxtəlif səviyyədədir. Eyni hadisədən fərqli nəticə çıxartmaq ağılın «səviyyəsinin» göstəricisidir.
Allahı tanımaq, Onun kitablarını oxuyub anlamaq, söylədiklərinə iman etmək bilikli insanın deyil, ağıllı insanın işidir

Göydən enən kitabı başımızın üstünə qaldırıb, əlimiz çatmayan yerə qoyduq. «Müqəddəsdir» deyib toxunmadıq. Toxunanda da oxumaq üçün deyil, tozunu almaq üçün toxunduq. Bizə enməmişdi ki… sənə endi və səninlə də həyatımızdan çıxdı. Onu örnək ala bilmədik. Bir problemimiz olanda cavabını onda axtarmadıq. Allahın kitabında ilə çarə axtarmayanlar başqalarının kitablarına yönəldi. Müəllflər çoxaldıqca fikirlər də haçalandı. Biz döndük durduq, amma hədəfə vara bilmədik.

O müqəddəs torpaqlara gedən hər kəs Hacər olur, Səfa-Mərvə arasında su axtarır. İllərin onun üzərində buraxdığı hisini, kirini, pasını təmizləmək üçün “zəm-zəm” axtarışına çıxır. Bəzən o su “göz yaşı” olur, üzündən qəlbinə axır, zəm-zəmə qarışır... Bütün günahlarını o göz yaşı yuyur, "Hacər" olub günahdan savaba hicrət edir. Bəzən o su “alın təri” olur. Ümmətin yükünü çəkən, dərdinə yüklənən insanların alın təri..

Şeytanların bağlandığı, mələklərin dua etdiyi bu ayda hər kəs özünü daha yaxşı tanımağa başladı. Dünən etmədiyi gözəl əməllərində, axsatdığı nafilə ibadətlərində şeytanı günahlandırırdısa, bu gün özü ilə baş-başa qaldığında günahlandırmağa kimsəni tapa bilmədi. Ramazan hər kəsin önündə güzgü oldu. Bizə-bizi göstərdi. Kim olduğumuzu, kim olmaq istədiyimiz anlatdı.

İnancınıza küfr edilən, lağa qoyulan yerlərdə dayanmayın. Allahın kitabında bildirildiyi kimi o məclisi protest edin. Siz də başqalarının inancına küfr etməyin. İnsanlar ya dində qardaşınız, ya da insanlıqda yoldaşınızdır. Dində qardaşınız olanla əqidə və insaniyyət kimi iki bağınız, olmayanla yalnız insaniyyət bağınız var. Bu bağlar möhtərəmdir. Onlara ehtiram göstərin. Elə edin ki, əqidənizin düşmənləri belə sizin insaniyyətinizi təqdir etmək məcburiyyətində qalsın.

Biz hər kəsin bir qəlbə sahib olduğunu zənn edirdik. Halbuki Quran köksündə “qan emal edən” bir orqan daşıyan hər kəsi “qəlb sahibi” hesab etmir. Ondan heyvanlarda da var. Hətta həcm etibarı ilə daha böyük. Daha çox qan emal edir. Fəqət Quran onları muxatibi hesab etmir...

Əlbəttə onu qədir-qiymət gecəsində Biz endirməyə [başlamışıq]. O qədir-qiymət gecəsinin nə olduğunu bilirsənmi? O qədir-qiymət gecəsi, min aydan daha xeyirlidir. Mələklər, vəhiylə bərabər o gecə enməyə davam edərlər, Rəblərinin izni ilə, həyatın hər sahəsinə aid tərifsiz bir səadətin [formullarını gətirərlər], bu hal, şəfəq doğana qədər davam edər.